Verdroogde maïs vraagt extra aandacht bij inkuilen
De aanhoudende droogte en hoge temperaturen zorgen er dit jaar voor dat op verschillende plaatsen maïspercelen noodgedwongen vervroegd worden gehakseld. Veel van deze percelen kenmerken zich bovendien door een beperkte kolfontwikkeling. Dat heeft niet alleen gevolgen voor de voederwaarde, maar ook voor de inkuilbaarheid en de bewaarbaarheid van de maïskuil.
Meer kans op broei bij verdroogde maïs
Verdroogde maïs gedraagt zich anders dan bij een normale maïsoogst. Het risico op broei is aanzienlijk groter zodra de kuil wordt geopend.
Oscar Koppelman, Area Sales Manager van Pioneer, legt uit: "Bij verdroogde maïs zien we verschillende factoren samenkomen die het risico op broei vergroten. Een goede verdichting en voldoende voersnelheid blijft de basis, maar verdroogde mais is juist moeilijk te verdichten.
Beperkte kolf = meer restsuikers
Een tweede aandachtspunt is dat de verdroogde mais geen of weinig kolfaandeel heeft.
Koppelman: "Verdroogde maïs bevat vaak een laag kolfaandeel waardoor suikers zich opstapelen in stengel en blad. Die suikers krijgen minder kans om in de kolf omgezet te worden naar zetmeel. Daardoor kunnen hogere hoeveelheden restsuikers aanwezig blijven, wat de kans op broei na opening van de kuil nog eens vergroot."
Ook de zogenaamde “wandelstokken” vragen extra aandacht.
Koppelman: "Op veel plaatsen is de maïs eind juni (deels) gelegerd, met name de vroeg gezaaide percelen, maar vervolgens weer rechtop gekomen. Deze percelen hebben vaak een wat hoger ruwasgehalte. De combinatie van weinig zetmeel en meer ruwas verhoogt de kans op broei en boterzuurvorming."
Minder weerstand tegen schimmels, gisten en vervuiling
Naast de structuur van het gewas speelt ook de gezondheid van de plant een rol.
"Verdroogde maïs verliest een deel van zijn natuurlijke weerstand tegen schimmels en gisten. Daarnaast zien we vaak meer stof- en grondaanhechting aan de plant. Dat maakt het inkuilproces moeilijker en verhoogt de kans op bederf tijdens bewaring en uitkuilen."
Broeiremmer als basismaatregel
Volgens Koppelman is het daarom belangrijk om alle mogelijke maatregelen te nemen om verliezen aan droge stof en voederwaarde te beperken.
"Onder de huidige omstandigheden is het gebruik van een broeiremmer sterk aan te raden. Een puur heterofermentatief inkuilmiddel biedt de beste bescherming tegen broei, omdat het specifiek gericht is op het beperken van de ontwikkeling van gisten en schimmels en dus het voorkomen van broei. Combinatiemiddelen kunnen ook worden ingezet, maar bieden doorgaans een wat mindere bescherming tegen opwarming van de kuil."
